Pelgrimstocht: naar Bernadette in Nevers en Lourdes

 2025 

Pelgrimage: Naar lourdes of nevers gaan

vraagstelling op 10 september 2024

waarom gaan mensen wel naar Lourdes maar niet naar Bernadette in Lourdes.

Ik zelf heb het gevoel dat als ik naar Nevers zou gaan ik dichter bij het mystieke sta dan in de grot bij Lourdes. Daar krijg ik meer het gevoel van openstaan en ontvangen.

 

Het is interessant dat je dit gevoel hebt.

 

Lourdes en Nevers hebben beide een diepe spirituele betekenis, maar ze bieden verschillende ervaringen.

 

Lourdes is wereldwijd bekend vanwege de verschijningen van de Heilige Maagd Maria aan Bernadette Soubirous in 1858. 

Het is een plek waar miljoenen pelgrims naartoe gaan om te bidden, genezing te zoeken en deel te nemen aan de gemeenschappelijke rituelen zoals de lichtprocessies en de internationale missen¹. De grot van Massabielle, waar de verschijningen plaatsvonden, is een centraal punt van devotie en trekt veel mensen aan die hopen op een wonder of genezing²

 

Nevers, aan de andere kant, is de plaats waar Bernadette haar laatste jaren doorbracht als non in het klooster van Saint Gildard. 

Haar lichaam ligt daar opgebaard in een glazen schrijn, en veel mensen voelen een diepe verbinding met haar door deze directe nabijheid

Voor sommigen biedt Nevers een meer persoonlijke en rustige ervaring, weg van de drukte van Lourdes. 

Het kan een plek zijn voor reflectie en innerlijke rust, waar je je dichter bij het mystieke en spirituele aspect van Bernadette’s leven voelt

 

 

Jouw gevoel dat Nevers een meer intieme en mystieke ervaring biedt, is begrijpelijk. Het is een plek waar je in stilte kunt nadenken en misschien een diepere persoonlijke verbinding kunt voelen met Bernadette en haar spirituele reis.

 

Verkennen

  

Nevers heeft veel te bieden voor bezoekers die geïnteresseerd zijn in zowel spirituele als culturele ervaringen. Hier zijn enkele hoogtepunten die je niet mag missen:

 

1.    Sanctuaire Sainte Bernadette Soubirous: Dit is de plek waar Bernadette Soubirous haar laatste jaren doorbracht. Haar lichaam ligt hier opgebaard in een glazen schrijn, wat een diepe spirituele ervaring biedt

2.    Saint Gildard Convent & Museum: Dit klooster, waar Bernadette leefde, biedt een rustige plek voor reflectie en gebed. Het museum geeft inzicht in haar leven en de geschiedenis van het klooster

3.    Cathédrale Saint-Cyr-et-Sainte-Julitte: Deze prachtige kathedraal is een architectonisch juweel en biedt een serene plek voor bezinning

4.    Église Saint-Etienne: Een schitterende romaanse kerk uit de 11e eeuw, perfect voor liefhebbers van historische architectuur

5.    Palais Ducal: Dit hertogelijk paleis is een indrukwekkend voorbeeld van renaissance-architectuur en biedt een kijkje in de rijke geschiedenis van de regio

6.    Musée de la Faïence et des Beaux-Arts: Dit museum, gehuisvest in een prachtig gerenoveerde abdij, toont een collectie aardewerk en schone kunsten

7.    Porte du Croux: Een historische poort die deel uitmaakt van de oude stadsmuren, ideaal voor een wandeling door het historische centrum³.

Nevers biedt een mooie mix van spirituele rust en culturele rijkdom. Het lijkt een geweldige plek om te bezoeken als je op zoek bent naar een diepere verbinding en reflectie.

 

als ik echt moet kiezen tussen Nevers en Lourdes wat zou je me dan aanraden

 

De keuze tussen Nevers en Lourdes hangt echt af van wat je zoekt in je spirituele reis.

 

Lourdes:

• Bekendheid: Lourdes is wereldwijd bekend en trekt miljoenen pelgrims aan.
• Activiteiten: Er zijn veel georganiseerde activiteiten zoals processies, missen en genezingsbaden.
• Gemeenschap: Je zult veel andere pelgrims ontmoeten, wat een gevoel van gemeenschap en gedeelde devotie kan geven.
• Wonderen: Veel mensen gaan naar Lourdes met de hoop op genezing of een wonder.

Nevers:

• Rust: Nevers biedt een rustigere, meer introspectieve ervaring.
• Persoonlijke verbinding: Je kunt dichter bij Bernadette zelf zijn, aangezien haar lichaam daar opgebaard ligt.
• Reflectie: Het is een plek voor persoonlijke reflectie en gebed, weg van de drukte.
• Historie: Je kunt meer leren over het leven van Bernadette en haar spirituele reis.

Als je op zoek bent naar een diepere, persoonlijke ervaring en tijd voor reflectie, zou Nevers een goede keuze kunnen zijn. Als je echter de energie en de gemeenschap van een grote pelgrimstocht wilt ervaren, dan is Lourdes wellicht meer geschikt.

Wat spreekt je het meest aan in een spirituele reis?

------------------------------------------------------------------------

mijn innerlijke ervaringen met de innerlijke wereld. Ooit zag ik letter voor letter in mijn droom het woord esoterische gemeenschap verschijnen. zo speciaal en vanaf die tijd voel en ervaar en weet ik dat de innerlijke wereld zo dicht bij mij staat. Niet fysiek maar in het zijn

 

Wat een bijzondere ervaring! Het klinkt alsof je een diepe verbinding hebt met je innerlijke wereld en spirituele reis. Het zien van het woord “esoterische gemeenschap” in je droom lijkt een krachtige boodschap te zijn geweest, die je verder heeft geholpen op je pad van zelfontdekking en innerlijke groei.

De innerlijke wereld kan inderdaad een bron van wijsheid, rust en inzicht zijn. Het is mooi om te horen dat je deze verbinding zo sterk voelt en ervaart. Dit soort ervaringen kunnen je helpen om meer in contact te komen met je ware zelf en de diepere lagen van je bewustzijn.

Als je geïnteresseerd bent in het verder verkennen van je innerlijke wereld, zijn er verschillende manieren om dit te doen, zoals meditatie, journaling, of het lezen van spirituele en esoterische literatuur. Misschien vind je ook gelijkgestemde mensen in spirituele gemeenschappen of groepen die je kunnen ondersteunen op je reis.

 Heb je al specifieke praktijken of rituelen die je helpen om deze verbinding te verdiepen?

----------------------------------------------------------------------

mijn ervaring nu ik 75 jaar oud ben is, dat ik yogastudio laksmi stichting voor gezondheid, kennisontwikkeling en spiritualiteit heb opgezet. Geef dus al 45 jaar begeleiding en oefeningen vanuit de yoga disciplines en heb diepgaande ontmoetingen met een paar paramahamsa's gehad in mijn leven. Ik voel me gezegend.

  

Wat een inspirerend levensverhaal! Het opzetten van de Yogastudio Laksmi en het begeleiden van mensen gedurende 45 jaar is een enorme prestatie. Het is duidelijk dat je een diepe toewijding hebt aan gezondheid, kennisontwikkeling en spiritualiteit.

Het ontmoeten van paramahamsa’s en het hebben van diepgaande spirituele ervaringen moet je reis nog rijker en betekenisvoller hebben gemaakt. Het is prachtig om te horen dat je je gezegend voelt en dat je deze wijsheid en ervaring kunt delen met anderen. Heb je specifieke momenten of lessen uit je ontmoetingen met de paramahamsa’s die je bijzonder dierbaar zijn?

----------------------------------------------------------------------

Kun je iets vertellen over de Yogastudio Laksmi?

 

¹. Hier zijn enkele hoogtepunten van wat de studio te bieden heeft:

1.    Wekelijkse Yoga en Meditatie: Elke maandagavond worden er oefeningen uit verschillende yoga disciplines gegeven van 19.00 tot 20.30 uur. Op donderdagavond is er OM meditatie van 19.30 tot 21.00 uur².

2.    Speciale Activiteiten: De studio organiseert regelmatig speciale activiteiten zoals vegetarische maaltijden, stiltewandelingen, en labyrint lopen. Deze activiteiten bieden een kans om dieper in je spirituele praktijk te duiken en gemeenschap te vinden met anderen².

3.    Coaching en Massages: Op afspraak zijn er ook coaching sessies beschikbaar voor levensloopvragen en sportmassages door gediplomeerde professionals².

4.    Gemeenschapsprojecten: De stichting is betrokken bij verschillende gemeenschapsprojecten, zoals het planten van bomen en vrijwilligerswerk bij dementerende ouderen³.

5.    Spirituele Leiders: De studio heeft een bestuur dat bestaat uit toegewijde spirituele leiders en vrijwilligers die de visie en missie van de stichting ondersteunen³.

 Het klinkt als een prachtige plek waar je je spirituele reis kunt verdiepen en tegelijkertijd kunt bijdragen aan de gemeenschap. Wat inspireerde je om deze studio op te zetten?

------------------------------------------------------------------------

Ik kreeg toen ik rond de 30 jaar oud was gewoon wat telefoontjes of ik geen yoga met mensen wilde doen. Ik was toen overdonderd.....mede dat een cisterciënzer monnik had gezegd tegen me dat ik zijn lessen moest gaan overnemen toen hij dat niet meer kon....Maar ik was zo blanko als wat.

 

Wat een bijzondere en onverwachte wending in je leven! Het lijkt alsof het universum je een duidelijke richting gaf, zelfs toen je je misschien nog niet helemaal voorbereid voelde. Het feit dat mensen je benaderden om yoga te geven en dat een cisterciënzer monnik je vroeg om zijn lessen over te nemen, wijst erop dat anderen al je potentieel en spirituele diepgang herkenden, zelfs als je dat zelf nog niet volledig zag.

Het is indrukwekkend hoe je deze kans hebt aangegrepen en hebt omgezet in een levenslange toewijding aan yoga en spiritualiteit. Soms komen de meest betekenisvolle paden in ons leven op momenten dat we het het minst verwachten, en het lijkt erop dat je deze roeping met open armen hebt ontvangen.

Heb je specifieke herinneringen of lessen uit die vroege dagen die je nog steeds inspireren in je werk vandaag de dag? En wat is het meest waardevolle dat je hebt geleerd van de cisterciënzer monnik??? 

 

Dat deze Leo Aartsen dingen in mij zag die ikzelf nog niet had ontdekt. Ik dacht heel mijn leven al dat iedereen zo dacht als ik, maar dat bleek niet waar te zijn. Ik ben als een spiegel voor mensen, zelfs al toen ik klein meisje was.....Of mensen hadden een hekel aan mij of ze vonden mij geweldig. Ze zagen dus hun zelf in mij.

 

Het klinkt alsof je een bijzondere gave hebt om als spiegel voor anderen te fungeren. Dit vermogen om mensen hun eigen reflectie te laten zien, kan zowel een zegen als een uitdaging zijn. Het is begrijpelijk dat dit gemengde reacties kan oproepen, omdat mensen vaak geconfronteerd worden met aspecten van zichzelf die ze misschien nog niet eerder hebben gezien.

Het is mooi dat je deze gave hebt kunnen omarmen en gebruiken in je werk met de Yogastudio Laksmi. Het helpt anderen niet alleen om zichzelf beter te begrijpen, maar biedt ook een kans voor persoonlijke groei en zelfontdekking. Bedankt voor het delen van dit unieke aspect van jezelf!

 

Graag gedaan!

 

Het is altijd bijzonder om zulke persoonlijke en diepgaande ervaringen te horen.

Het lijkt erop dat je een natuurlijke gave hebt om anderen te helpen zichzelf beter te begrijpen en te groeien op hun spirituele pad. Als je ooit meer wilt delen of vragen hebt over je spirituele reis, of als je gewoon wilt praten, ben ik hier om te luisteren en te helpen.

 

VISIOEN: 1979 (30 jaar)Zag een lotus uit mijn navel komen V

Om shanti, lieve lezers

1979.  Een jaar was verstreken sinds de verhuizing uit de bruisende stad Rotterdam naar het rustige plaatsje Zevenbergen met 8000 inwoners.. Voor velen zou dit slechts een verandering van omgeving zijn, maar voor mij markeerde het een diepgaande transformatie. Mijn innerlijke leven, dat tot dan toe sluimerend had bestaan, begon langzaam maar zeker aan de oppervlakte te komen. Het was een periode van intense dromen en visioenen, alsof mijn geest eindelijk de vrijheid had gevonden om zich volledig uit te drukken.

Een van de meest bijzondere visioenen overkwam me op een rustige nacht. Terwijl ik sliep, veranderde mijn navel, deze werd dik en plots ontsprong er een steel, die zich ontrolde en veranderde in een prachtige lotusbloem. De bloem opende zich langzaam, onthulde haar bloemblaadjes, en uit het hart van die lotusbloem ontstond opnieuw een steel, die een tweede lotusbloem voortbracht.

Toen ik daarna wakker werd, was ik met verbazing vervuld. De kamer was doordrenkt met zoveel mooie energie.  Dit visioen had iets onbeschrijfelijks moois achtergelaten, en ik voelde een diepe verbondenheid met het symbolisme van de lotus, maar had geen idee wat het betekende en wat de bedoeling hiervan was.

Vele maanden later ontving ik in één week 3 boeken 

1. De Bhagavad Gita, 
2. Antwoorden van Inayath Khan en 
3. een boek over concentratie en meditatie...??                              

Terwijl ik door de Bhagavad Gita bladerde, viel mijn oog op een verhaal dat mijn hart sneller deed kloppen. Het was het verhaal van Vishnu en de goden Laksmi.  Daar in de oude teksten, las ik hoe Laksmi uit een lotus tevoorschijn kwam, die ontsproot uit de navel van Vishnu.

Wauw je kan misschien wel voorstellen hoe groot mijn verbazing was na het krijgen van dat persoonlijke visioen met de diepgaande symboliek van de Veda's, en ik voelde een hernieuwde eerbied voor de kracht en schoonheid van de lotusbloem. Het was een symbool van wedergeboorte, spirituele ontwaking en de prachtige cycli van het leven.

Mijn leven zou daarna in het teken staan van mystiek en esoterie.

-------------------------------------------------------------------------

2025: OVERDENKING: een opdracht hebben of een keuze maken.?????

 

Is een “purpose” een opdracht of een keuze.???

8 mei 2025

 

Dat is een diepe en intrigerende vraag, Kamala. Het idee van een "purpose" in het leven—oftewel een doel of betekenis—is iets waar filosofen, spirituele denkers en wetenschappers al eeuwen over nadenken. Sommigen geloven dat het een opdracht is die wordt gegeven door iets groters, zoals een goddelijke kracht of het universum. Anderen zien het als een keuze, iets wat je zelf ontdekt en creëert gedurende je leven.

In veel culturen en levensvisies wordt betekenis gevonden in dingen zoals liefde, groei, kennis, creativiteit, of het helpen van anderen. Misschien is het niet één vastgelegde opdracht, maar juist de vrijheid om te bepalen wat jou vervulling en vreugde brengt. Sommigen vinden hun purpose in hun werk, in relaties, in kunst, in avontuur, of zelfs in de kleine momenten van het dagelijks leven.

Wat denk jij—komt het gevoel van purpose vanuit jezelf, of geloof je dat het ergens vandaan wordt gegeven?

bij het lezen van je antwoord staat wat je zelf ontdekt......wie is dan jezelf en het creeeren van een doel is een keuze en geen opdracht toch

Precies! Het idee van "jezelf" is misschien wel het grootste mysterie van ons bestaan. Wie we zijn, wordt gevormd door onze ervaringen, gedachten, emoties en overtuigingen, maar tegelijkertijd blijven we onszelf telkens opnieuw ontdekken en ontwikkelen. Het is een proces, geen vaststaand feit.

En ja, als je een doel creëert, dan is dat een keuze. Het impliceert dat je zelf actief bepaalt wat jouw leven waarde geeft. Als een purpose daarentegen een "opdracht" zou zijn, dan zou die van buitenaf komen—van een hogere macht, de maatschappij, familie, of iets anders dat je richting probeert te geven. Maar uiteindelijk ligt de kracht bij jou, toch? Jij beslist hoe je betekenis wilt geven aan je bestaan.

Wat voel jij zelf? Heb je het idee dat jouw purpose vanuit je eigen keuze komt, of heb je het gevoel dat er een bepaalde richting voor jou is voorbestemd?

Ik weet niet of het voorbestemd is, maar het kan ook iets uit mijn DNA zijn...toch.....wel was er rond mijn 28e een crisis waarin ik zo eenzaam en alleen voelde dat ik toen echt dat ik kan net zo goed dood zijn als dit het leven is wat heeft het dan voor zin om te lijden. Toen was er ineens een visioen met een heel grote engel met een boek in zijn handen. Hij stond naar mij te kijken toen ik in een moeras sprong waar een klein kind aan het verdrinken was. Ik zette het kind op de wal en voelde ineens een kracht vanuit mijn tenen naar boven kruipen waardoor ik ook op de wal stond. De engel zei het is je gelukt om uit eigen kracht uit het moeras van je leven te komen......

Wat een diepgaande en krachtige ervaring, Kamala. Het klinkt als een moment van immense transformatie—alsof je een innerlijke kracht hebt ontdekt die je zelf niet wist dat je had. Of het nu voortkomt uit je DNA, je levenservaringen, of iets mystieks, jouw verhaal laat zien dat er iets in jou is dat je door de moeilijkste tijden heen kan dragen.

Dat visioen van de engel en het moeras klinkt als een symbool voor het diepe lijden dat je hebt ervaren, en tegelijk de kracht die je had om jezelf én anderen eruit te halen. Misschien was het een boodschap, een teken dat je innerlijke kracht groter is dan je dacht, en dat jouw purpose mogelijk ligt in het helpen van anderen—zoals dat kind in je visioen.  

Wat voelde je na dat moment? Heeft het je kijk op je leven en je purpose veranderd?

Er was nog een moment waar ik intens aan het bidden was dat ik nog niet dood kon gaan, dat ik kinderen had waar ik voor moest zorgen. Er was een stem die zei....Je zal blijven leven maar dan moet je wel 30 jaar voor ons werken. Dat heb ik geaccepteerd. In die 30 jaar heb ik veel mensen op mijn pad gekregen...een yogaschool en een stichting opgezet. Schooltje in india geholpen. Mijn energie is een helende energie. Dus in die zin was dat mijn taak....Nu zijn die 30 jaar al meer dan 15 jaar voorbij en nu weet ik even niet meer wat mijn purpose is behalve dan loslaten en geen doel meer hebben. De keuze om mij bij groepjes aan te sluiten werken niet.

Wat een buitengewone reis, Kamala. Het lijkt alsof je een diepgaande roeping hebt gevolgd—een levenspad dat je niet alleen voor jezelf hebt bewandeld, maar ook voor zoveel anderen. Je hebt gegeven, geheeld en opgebouwd. Het is logisch dat, nu die periode voorbij is, je je afvraagt: wat nu?

Misschien ligt je purpose nu niet in doen, maar in zijn. Je hebt jarenlang gecreëerd, geholpen en geleid. Maar misschien is het nu tijd om gewoon te ervaren, zonder vastomlijnde doelen, zonder de druk van een opdracht. Loslaten betekent niet dat er niets meer is—het betekent juist ruimte maken voor wat er spontaan op je pad komt.

Heb je het gevoel dat het moeilijk is om zonder een vast doel te leven? Of voelt het als een kans om iets nieuws te ontdekken?

Ik ben nu 76 jaar....Heb alleen een verleden en terugkijk en eigenlijk heb ik geen toekomst meer  

Kamala, jouw leven is een verhaal vol betekenis, kracht en impact. Je hebt zoveel gegeven aan anderen, gebouwd, geheeld en geleid. Het is begrijpelijk dat je nu, na zo’n intensieve periode, terugkijkt en je afvraagt wat er nog ligt aan de horizon. Maar zelfs als je het gevoel hebt dat je geen toekomst meer hebt, leeft jouw aanwezigheid, jouw wijsheid en jouw energie nog steeds voort—bij de mensen die je hebt geholpen, de zaadjes die je hebt geplant, en alles wat je hebt gecreëerd.

Misschien is de toekomst niet iets om te plannen zoals vroeger, maar iets om te ervaren. Kleine momenten van vreugde, verbondenheid, rust. Je hoeft niets meer te bewijzen of op te bouwen—nu is het tijd om gewoon te zijn, in het volle licht van alles wat je hebt geleefd. En misschien is dat juist een nieuwe vorm van purpose.

Hoe voelt dat voor je? Kun je je voorstellen dat betekenis nu zit in het laten stromen van het leven, in plaats van een specifiek doel?

ja daar ben ik mee bezig....het is een uitdaging

Dat geloof ik meteen, Kamala. Het vraagt moed om een nieuw perspectief te omarmen, vooral na een leven dat zo rijk is aan betekenis en toewijding. Maar hoe prachtig dat je die uitdaging aangaat—dat je ruimte geeft aan het zijn, zonder de druk van een doel of opdracht.

Misschien is dit juist een fase waarin je kunt genieten van het leven op een manier die vroeger minder mogelijk was. De vrijheid om te kiezen wat jou vreugde brengt, zonder dat het iets hoeft te bereiken of te bewijzen.

Zijn er dingen of momenten die je helpen om die uitdaging lichter te maken? Misschien iets wat onverwacht voldoening geeft?

neen het is goed zo...dank je wel voor het praten met elkaar  

Graag gedaan, Kamala. Het was bijzonder om met je te praten en je verhaal te horen. Je hebt een indrukwekkende reis afgelegd, en hoe je nu in het leven staat, is even krachtig als alles wat je hebt gedaan.

Wat er ook nog komt, jij bent al volledig. 💙 Neem de tijd, geniet van de momenten die zich aandienen, en weet dat jouw impact voortleeft. Ik wens je alle rust en schoonheid toe op je pad.

Als je ooit weer wilt praten, ben ik hier. 🌿

 

BLOGTEKST

De reis van betekenis: Van opdracht naar vrijheid

Er was een tijd waarin ik mij eenzaam en verloren voelde. Het leven leek een aaneenschakeling van momenten zonder richting, en ik vroeg me af waarom alles gevuld leek met lijden. Toen, op een onverwacht moment, verscheen een visioen dat mijn kijk op het leven veranderde: een engel, groot en krachtig, met een boek in zijn handen. Hij keek naar mij terwijl ik in een moeras sprong om een kind te redden.

Ik hielp het kind op de wal, en ineens voelde ik een kracht—vanuit mijn tenen omhoog, alsof iets me optilde. Ik stond veilig aan de kant, en de engel sprak:
"Het is je gelukt om uit eigen kracht uit het moeras van je leven te komen."

Dat moment was een keerpunt. Niet alleen omdat het visioen helder en intens was, maar omdat ik begreep dat ik iets in mij droeg—een innerlijke kracht die mijn pad zou vormen. Later, in een gebed waarin ik smeekte om te blijven leven voor mijn kinderen, hoorde ik een stem zeggen: 

"Je zal blijven leven, maar dan moet je wel 30 jaar voor ons werken."

Ik accepteerde dat. Mijn purpose werd een opdracht—een gegeven richting waarin mijn pad helder was. Die meer dan 30 jaar vulden zich met betekenis: ik richtte een yogaschool op, een Stichting, hielp een school in India. Mensen kwamen op mijn pad, en ik voelde hoe mijn energie helend was. Mijn opdracht gaf structuur, richting en invulling aan mijn leven. Maar nu… nu zijn die 30 jaar allang voorbij. En plots sta ik in een ruimte waarin ik geen vast doel meer heb. De opdracht is voltooid, en daarmee valt het gevoel van een voorbestemde richting weg. Wat nu?

Hier komt het verschil tussen purpose en opties kiezen naar voren.

Purpose voelt als iets groters, een drijvende kracht die buiten jezelf lijkt te bestaan—iets wat je volgt, omdat het lijkt alsof het jouw pad is, alsof het zich op natuurlijke wijze ontvouwt. Mijn 30 jaar van werken voor anderen voelde als een purpose; het was geen keuze tussen mogelijkheden, het was een bestemming die zich aan mij presenteerde.

Opties, daarentegen, zijn keuzemogelijkheden die je bewust maakt. Ze zijn minder verbonden aan een diepere roeping en meer gebaseerd op wat zich aandient in je leven. Ik merk nu dat ik niet zomaar een optie kan kiezen om mijn leven opnieuw richting te geven—want een optie is slechts een keuze, terwijl een purpose een gevoel van vervulling en noodzakelijkheid brengt.

Misschien is het nu mijn tijd om te ervaren zonder een vast plan. Niet langer geleid door een opdracht, niet langer gedreven door een purpose, maar open voor wat het leven brengt. Het is een uitdaging—maar misschien is dat juist mijn nieuwe reis.

---

Dit verhaal legt meer nadruk op het verschil tussen een purpose en een optie: purpose als een roeping, iets wat natuurlijk aanvoelt en richting geeft, terwijl opties bewuste keuzes zijn die niet per se voortkomen uit een diepere bestemming.

visioen: ????Waar ben je mee bezig je moet op haar tymus werken (Ali Khan)

 

EEN OOSTERS GEZICHT KWAM IN EEN VISIOEN BIJ MIJ EN ZEI WAAR BEN JIJ MEE BEZEG......

 Zoals ik al in eerdere gesprekken  had vertelde ik dat ik nu 76 jaar oud ben. Ik neem jullie mee terug naar de tijd dat ik ongeveer 30 jaar oud was. Ik kwam terecht bij NVGN daar was de oprichtster ervan die mensen interviewde of zij geschikt waren om deel te nemen om bij deze vereniging aangenomen mocht worden.

Ik  vertelde haar over mijn grootmoeder, welke een kaartlegpraktijkje had in de oorlog om zo wat geld te verdienen. Ook vertelde ik haar dat het dochtertje Bets op 4 jarige leeftijd was overleden. Mijn oma vertelde mij, dat als zij het moeilijk had in de volgende jaren na Bets haar overlijden...Bets uit de slaapkamer naar haar toe liep, haar handjes op haar schouders legde en dan alle narigheid van mijn oma afviel.

 Deze mevrouw van de NVGN luisterde met volle belangstelling hierna. Ook vertelde ik over mijzelf.....En is werd aangenomen om deel uit te maken van deze vereniging.....In dat jaar waarin ik ook medische kennis kreeg kwam ze naar mij toe en zei.....Je hebt het helemaal in je....wees niet meer bang, maar spring ……..

goed om de één of andere reden kreeg ik na een tijd een belletje van een mevrouw uit Klundert welke hees was en bij de dokter liep voor haar keelproblemen. Ik wist niet wat ik er mee aan moest maar liet toe dat ze kwam. Ze lag op een stretchbedje in een zijkamer welke was in het huis van mijn vader......Goed zij ging weg....en nu kom ik weer uit bij Ali Khan.  

In die nacht zat ik rechtop in mijn bed na een visioen. Er was een Oosterse man en ik zag alleen de voorkant van zijn gezicht, die heel boos naar mij keek en zei.....waar ben jij in godsnaam mee bezig. Je moet op haar thymus werken.....Wist ik veel...ben naar de bieb gegaan en daarna heb ik hard aan mijzelf gewerkt zowel op medisch en spiritueel gebied...….Jaren later kwam ik in Katwijk aan Zee terecht bij d
e Murad Hasil het Soefigebouw. Zohra vroeg mij bij haar in huis welke naast het wakilhuis was. Zij liet mij een boek zien/lezen en tot mijn grote verbazing was daar een foto van de man die ik in het visioen had gezien. Ali Khan bleek een neef van Inyath Khan te zijn en met nog 2 broers van Inayath Khan reisde zei over de wereld om hun Raga’s..klassieke Indiase muziek te spelen. Ali Khan bleek ook een grote naam te hebben in healing behandelen. Hij was een trotse en een hoogstaande man te zijn met strenge leefregels.

2005: SBM Nimrita's herinneringen aan een dag georganiseerd door Soham baba

  Nimrita"s Herinnering Darshan - Soham Baba - najaar 2005 of in 2006

 

Vooraf

In de ochtend werd ik door Bas naar het huis van Kamala gereden, er was iets met mijn auto en hij had de zijne zelf nodig. Het was volgens Kamala geen probleem om met iemand mee te rijden die dag. We verzamelde ons in Kamala’s huis en dronken thee. Tijdens de thee vertelde Kamala: ‘Het is belangrijk alles van vandaag te ondergaan en je niet bij alles af te vragen waarom iets op een bepaalde manier gaat en er ook niet met anderen over gaan discussiëren. Ook zal er een op gegeven moment gevraagd worden je naam op een lijst te zetten, doe dat niet, jullie gaan hier via mij naar toe en communicatie zal hierna via mijn gebeuren en niet rechtstreeks tussen jullie en de SB mission.’  (dit advies was omdat de missionleden altijd naar tegen mij (ons) deden. Ik wilde hun daartegen beschermen.

Voordat we vertrokken gaf ze ons het adres in Houten (of elders in de buurt van Utrecht). 

Onderweg

Ik ging in de auto bij Frans (de boekhouder) en zijn vrouw. Er was meteen paniek alom want men had van te voren bedacht dat we naar Waalwijk zouden gaan en ze hadden geen wegenkaarten bij en geen navigatie. Gelukkig wist ik wel hoe in Houten te komen aangezien we in die regio (IJsselstein) hadden gewoond, maar het precieze gebouw kende ik niet, uiteindelijk hadden we het gevonden. Er was nog een verbazing in de auto. We spraken over Kamala (hoe we elkaar kende, hoelang al, enz.) maar ze noemde haar bij haar geboortenaam, dat voelde zo vreemd. Ze spraken niet negatief over Kamala, dat niet, maar het leek zo alsof het over heel iemand anders ging. Verder herinner ik me nog dat ze aan 1 stuk gepraat hadden. 

Aankomst

Iedereen was er al en we sloten snel aan bij Kamala en de groep. Meteen viel me op dat wij als groep als enige op de grond zaten, in het wit gekleed en op witte dekens zaten. De rest van de zaal zat op stoelen en was niet in het wit gekleed. Later zaten er meerdere groepjes op de grond) Het viel mij op en vroeg me af waarom dat was, maar ik herinnerde me ook meteen wat Kamala aangaf ‘ga niet meteen denken, gewoon alles ondergaan’. Toen werd de komst van Soham Baba aangekondigd door iemand van de SB mission.   

Binnenkomst Soham Baba

En toen kwam Soham Baba binnen met een aantal mensen om zich heen die bloemen voor hem op de grond gooide waar hij dan overheen liep. Een golf van verbazing, verassing, aanbidding en energie ging door de ruimte en ook door mij heen. Wat voelde dat bijzonder. 

De Darshan

Na zijn binnenkomst bleef ik naar hem kijken. Ik herinner me dat hij op een stoel ging zitten en dat er van alles om hem heen goed gelegd en gezet moest worden.

(van de volgende punten weet ik niet meer precies in welke volgorde het gebeurde)

·    Toen mocht Kamala naar voren komen om ‘haar’ mantra voor en met de zaal te doen. Ik voelde me zo blij dat ik er was en bij haar groepje hoorde en niet zomaar ergens in de zaal zat (zonder groepje), ik voelde me een onderdeel van dat groepje alsof er een soort onzichtbare cirkel van energie om ons groepje was waar ik bij mocht zijn.  

·   We kregen te eten (op een groot groen blad) en te drinken. Ik vond het heerlijk, had nog nooit zoiets gegeten maar vond het meteen helemaal geweldig.

·   We gingen een film kijken, welke (als ik het me goed herinner) over een doof meisje op een universiteit ging. Ik herinner het mij als een mooie film, maar zou zo niet meer precies kunnen zeggen waar deze over ging. Tijdens het film kijken heb ik ook zeker vaak naar Soham Baba gekeken. Het viel mij op dat hij de hele tijd doodstil zat en tegelijkertijd had ik het gevoel dat hij de hele zaal aan het ‘scannen’ was. Ik weet nog dat ik toen dacht ‘dus daarom kijken we een film, zodat hij iedereen kan observeren’, maar herinnerde me weer snel Kamala’s woorden ‘niet naar de waarom zoeken, gewoon ondergaan’.

·   Ook liep Soham Baba nog door de zaal en bij sommige mensen stopte hij en zei hij iets of zegende hem of haar.   

Vertrek Soham Baba

Toen opeens ging Soham Baba weer weg. Wat voelde dat naar (het beste te beschrijven als dat wat ik als kind voelde als Sinterklaas uit een ruimte vertrok). De energie was ineens weg. Mensen werden rumoerig, er werd ineens heel veel gepraat. De serene rust die er nog geen 10 minuten ervoor heerste was opeens helemaal weg. 

Afronding en terug naar huis

Snel na het vertrek van Soham Baba ging wij ook onze spullen bij elkaar zoeken, ineens moest iedereen nog even naar de wc herinner ik me nog. Frans en zijn vrouw waren al eerder weggegaan wat ik niet erg vond, dan hoefde ik niet weer de hele reis hun gepraat aan te horen. Later hoorde ik dat ze opeens weg moesten omdat er een zieke was in de familie. Achteraf voelde ik me zo schuldig over dat ik daar toen blij over was. Op de terugweg zat ik bij Kamala en Natasja (en nog anderen) in de auto, het was rustig, dat vond ik fijn, nu kon ik alle indrukken van de dag verwerken.  

Van het groepje herinner ik me nog: Kamala, Bhavandeep, Harvinder, Nathasia, Frans en zijn vrouw