2005: SBM Nimrita's herinneringen aan een dag georganiseerd door Soham baba

  Nimrita"s Herinnering Darshan - Soham Baba - najaar 2005 of in 2006

 

Vooraf

In de ochtend werd ik door Bas naar het huis van Kamala gereden, er was iets met mijn auto en hij had de zijne zelf nodig. Het was volgens Kamala geen probleem om met iemand mee te rijden die dag. We verzamelde ons in Kamala’s huis en dronken thee. Tijdens de thee vertelde Kamala: ‘Het is belangrijk alles van vandaag te ondergaan en je niet bij alles af te vragen waarom iets op een bepaalde manier gaat en er ook niet met anderen over gaan discussiëren. Ook zal er een op gegeven moment gevraagd worden je naam op een lijst te zetten, doe dat niet, jullie gaan hier via mij naar toe en communicatie zal hierna via mijn gebeuren en niet rechtstreeks tussen jullie en de SB mission.’  (dit advies was omdat de missionleden altijd naar tegen mij (ons) deden. Ik wilde hun daartegen beschermen.

Voordat we vertrokken gaf ze ons het adres in Houten (of elders in de buurt van Utrecht). 

Onderweg

Ik ging in de auto bij Frans (de boekhouder) en zijn vrouw. Er was meteen paniek alom want men had van te voren bedacht dat we naar Waalwijk zouden gaan en ze hadden geen wegenkaarten bij en geen navigatie. Gelukkig wist ik wel hoe in Houten te komen aangezien we in die regio (IJsselstein) hadden gewoond, maar het precieze gebouw kende ik niet, uiteindelijk hadden we het gevonden. Er was nog een verbazing in de auto. We spraken over Kamala (hoe we elkaar kende, hoelang al, enz.) maar ze noemde haar bij haar geboortenaam, dat voelde zo vreemd. Ze spraken niet negatief over Kamala, dat niet, maar het leek zo alsof het over heel iemand anders ging. Verder herinner ik me nog dat ze aan 1 stuk gepraat hadden. 

Aankomst

Iedereen was er al en we sloten snel aan bij Kamala en de groep. Meteen viel me op dat wij als groep als enige op de grond zaten, in het wit gekleed en op witte dekens zaten. De rest van de zaal zat op stoelen en was niet in het wit gekleed. Later zaten er meerdere groepjes op de grond) Het viel mij op en vroeg me af waarom dat was, maar ik herinnerde me ook meteen wat Kamala aangaf ‘ga niet meteen denken, gewoon alles ondergaan’. Toen werd de komst van Soham Baba aangekondigd door iemand van de SB mission.   

Binnenkomst Soham Baba

En toen kwam Soham Baba binnen met een aantal mensen om zich heen die bloemen voor hem op de grond gooide waar hij dan overheen liep. Een golf van verbazing, verassing, aanbidding en energie ging door de ruimte en ook door mij heen. Wat voelde dat bijzonder. 

De Darshan

Na zijn binnenkomst bleef ik naar hem kijken. Ik herinner me dat hij op een stoel ging zitten en dat er van alles om hem heen goed gelegd en gezet moest worden.

(van de volgende punten weet ik niet meer precies in welke volgorde het gebeurde)

·    Toen mocht Kamala naar voren komen om ‘haar’ mantra voor en met de zaal te doen. Ik voelde me zo blij dat ik er was en bij haar groepje hoorde en niet zomaar ergens in de zaal zat (zonder groepje), ik voelde me een onderdeel van dat groepje alsof er een soort onzichtbare cirkel van energie om ons groepje was waar ik bij mocht zijn.  

·   We kregen te eten (op een groot groen blad) en te drinken. Ik vond het heerlijk, had nog nooit zoiets gegeten maar vond het meteen helemaal geweldig.

·   We gingen een film kijken, welke (als ik het me goed herinner) over een doof meisje op een universiteit ging. Ik herinner het mij als een mooie film, maar zou zo niet meer precies kunnen zeggen waar deze over ging. Tijdens het film kijken heb ik ook zeker vaak naar Soham Baba gekeken. Het viel mij op dat hij de hele tijd doodstil zat en tegelijkertijd had ik het gevoel dat hij de hele zaal aan het ‘scannen’ was. Ik weet nog dat ik toen dacht ‘dus daarom kijken we een film, zodat hij iedereen kan observeren’, maar herinnerde me weer snel Kamala’s woorden ‘niet naar de waarom zoeken, gewoon ondergaan’.

·   Ook liep Soham Baba nog door de zaal en bij sommige mensen stopte hij en zei hij iets of zegende hem of haar.   

Vertrek Soham Baba

Toen opeens ging Soham Baba weer weg. Wat voelde dat naar (het beste te beschrijven als dat wat ik als kind voelde als Sinterklaas uit een ruimte vertrok). De energie was ineens weg. Mensen werden rumoerig, er werd ineens heel veel gepraat. De serene rust die er nog geen 10 minuten ervoor heerste was opeens helemaal weg. 

Afronding en terug naar huis

Snel na het vertrek van Soham Baba ging wij ook onze spullen bij elkaar zoeken, ineens moest iedereen nog even naar de wc herinner ik me nog. Frans en zijn vrouw waren al eerder weggegaan wat ik niet erg vond, dan hoefde ik niet weer de hele reis hun gepraat aan te horen. Later hoorde ik dat ze opeens weg moesten omdat er een zieke was in de familie. Achteraf voelde ik me zo schuldig over dat ik daar toen blij over was. Op de terugweg zat ik bij Kamala en Natasja (en nog anderen) in de auto, het was rustig, dat vond ik fijn, nu kon ik alle indrukken van de dag verwerken.  

Van het groepje herinner ik me nog: Kamala, Bhavandeep, Harvinder, Nathasia, Frans en zijn vrouw

1997 Voorspellende droom over India en hoe ik Aslam ontmoette in New Delhi V

 

✨ Een buitenlandse brief die in een droom door de lucht naar mij toekwam✨

Soms gebeurt er iets dat zo onverwacht is, dat je even twijfelt of het echt gebeurd is. Nou… daar lag ik dan. Lag te slapen en midden in de nacht van 1997, totaal ontspannen en nietsvermoedend, was er —een droom zo helder dat ik er nog steeds aan terugdenk.

In die droom kwam er een brief naar me toe, maar niet zoals je zou denken. Geen postbode, geen e-mail, niets tastbaars. Er stond wel iets op de enveloppe maar dat was niet leesbaar. De brief kwam letterlijk door de lucht naar mij toegevlogen. Alsof het universum wist dat ik klaar was om iets belangrijks te ontvangen.

Wat me nog het meest verbaasde? Het voelde zó echt. Alsof het universum een moment had gekozen om persoonlijk contact met me op te nemen. Die brief had een betekenisvolle boodschap in zich  dat voelde zo aan —het voelde  bijna profetisch. Ik werd er stil van.

Sindsdien weet ik: sommige dromen zijn meer dan alleen hersenspinsels. Soms zijn ze fluisteringen van iets groters, wat later ook zou uitkomen. Ik ben nog altijd verbaasd over hoe duidelijk het was, hoe scherp de beelden, hoe vanzelfsprekend de voorspelling aanvoelde. 

Alleen kon ik niet zien van wie de brief afkomstig was of waar die brief vandaan kwam.  

In die tijd had ik geen connecties in het buitenland, dus het was zeer vreemd dat ik over een brief droomde die uit het buitenland naar mij toekwam, maar iets in mij vertelde dat het geen droom maar waarheid was, waarom!!!! Geen idee.

In februari 1998 reisde ik voor het eerst naar India, 3 dagen nadat mijn vader was overleden met een vriendin Francis genaamd naar de Urs viering van de Soefi Beweging in New Delhi, dit op uitnodiging van Walia van Loohuizen.  Daar ontmoette ik Aslam van prince Arts Export. Wij kregen contact in de dargah met tegenzin van Walia, Maar Aslam is jaren in mijn leven gebleven. Hij heeft mij meerdere keren opgezocht in nederland en ik ben ook vaak bij zijn stafleden en familie geweest.

Tot hier mijn herinnering die ik met liefde met jullie deel. Hieronder zal ik wat over droom uitleg neerzetten.....Vanaf het moment van toen naar nu toe dus een kleine 30 jaar heb ik echt ontzettend veel kennis en realisaties gekregen.   Kamala

--------------------------------------------------------------------------------------------------

 Wat heldere dromen kunnen betekenen

• Verhoogde intuïtie
  Je bent waarschijnlijk extra gevoelig voor subtiele energieën en boodschappen. Sommige mensen ervaren dit als een vorm van spirituele ontvankelijkheid.
• Emotionele verwerking
  Dromen kunnen helpen om gebeurtenissen, gevoelens of innerlijke conflicten te verwerken. Hoe helderder de droom, hoe belangrijker de boodschap vaak is.
• Symbolische inzichten
  De beelden in je droom kunnen persoonlijke of archetypische symbolen bevatten. Denk aan een brief die door de lucht komt—dat kan staan voor een onverwachte boodschap, een roeping, of een innerlijk weten dat zich aandient.
• Voorspellende elementen
  Sommige dromen voelen profetisch aan. Dat wil niet zeggen dat ze letterlijk uitkomen, maar ze kunnen wel een richting aangeven of een innerlijke waarheid onthullen.
• Spirituele groei
  Heldere dromen komen vaak voor bij mensen die bezig zijn met persoonlijke ontwikkeling, bewustzijnsverruiming of esoterische praktijken. Het kan een teken zijn dat je op een pad van innerlijke groei zit.

 

 

1998: Dhr. Slotboom/bloemenseance en 1e keer dat de naam Sudip viel. x

 

Mijnheer slotboom( 十 )  versus bloemenseances

Het was 1998 toen ik meneer Slotboom ontmoette. Hoe die ontmoeting precies tot stand kwam, weet ik niet meer, maar hij liet een diepe indruk achter. Een gereformeerde man, gelovig en serieus, die bloemseances gaf en een vaste plek had in spirituele kringen in Nederland.  

Mijn eerste kennismaking met bloemseances was jaren eerder geweest, toen Klazien bij mij thuis een sessie had verzorgd. Die ervaring was blijven hangen, en nu kruiste meneer Slotboom mijn pad—een man die hetzelfde deed.  

Op een dag vroeg een zieke kennis mij haar te vergezellen naar een sessie van meneer Slotboom. Ik stemde toe. Hij bleek een warme en vriendelijke man. Zijn benadering was anders dan ik had verwacht, en dat zette me aan het denken. Dus stelde ik hem de vraag: zou hij zo’n sessie ook eens willen doen voor de mensen die bij mij op les zaten? Hij vond het een goed idee.  

Toch bleef ik een zekere afstand houden. Mediamieke mensen, spirituele kringen, het zweverige karakter van new-age—dat was nooit mijn wereld geweest. Ik voelde weerstand, misschien zelfs afkeer. Maar in plaats van die afkeer simpelweg te accepteren, besloot ik het te onderzoeken. Daarom vroeg ik meneer Slotboom of ik een jaar met hem mee mocht lopen tijdens zijn intuïtieve lezingen in Nederland. Ik wilde zien wat er achter die werelden schuilging.  

Zo kwam ik met hem terecht in Delft.  

Het gebouw waar de lezing werd gehouden had beneden een kleine zaal, en boven bevond zich een new-age winkeltje. De geur van wierook hing in de lucht, tussen de pendels, edelstenen en dromenvangers. Ik keek toe hoe bezoekers zich verdiepten in de spullen.  

Na de lezing liep ik wat rond. De eigenaresse van de winkel zag me en liep op me af. Ze hield een CD vast. “Ik heb het gevoel dat jij deze moet hebben,” zei ze. Het was muziek, gecomponeerd door een yogi uit de Himalaya, met teksten geïnspireerd door Tagore.  

Ik wist niet zo goed wat ik ervan moest denken, maar iets aan haar overtuiging raakte me. Ik kocht de CD.  

Thuis zette ik hem op en liet de klanken door de kamer vloeien. Het was anders dan ik gewend was, maar het intrigeerde me. De omslag en de teksten fascineerden me. Na een dag besefte ik dat ik weinig wist over mantra’s, over hoe ze gebruikt werden, over hun betekenis.  

Op de achterkant van de CD-hoes stond een postbusadres. Zonder veel verwachting schreef ik een brief naar Amsterdam. Mijn vraag was eenvoudig: was er een cursus om mantra’s te leren?  

Ik kon toen niet vermoeden dat deze ene actie een deur zou openen naar een wereld die ik nog niet kende.  

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 

Deze dame was erg aardig en heb die cd van haar gekocht . Thuis aangekomen heb ik natuurlijk de muziek welke op de cd stond afgespeeld.

De muziek sprak mij aan en ik begon de omslag en de inhoud van de hoes eens te bekijken. De teksten stonden er in het Engels in en er stonden ook wat foto’s bij.  

 

Na een dag begon ik te bedenken dat ik niets af wist van mantra’s en hoe deze te gebruiken. Ondanks dat ik wat groepen had, wist ik nog weinig af van de Yoga filosofie  en/of de methodes van Yoga. Er stond een telefoonnummer op de achterkant van de hoes en een emailadres en een postbusadres. Ik heb toen via de post een brief gestuurd naar hun postbusnummer in Amsterdam en gevraagd of er ook iets van een mantra cursus gegeven werd…..

 

Neen, ik kreeg geen antwoord terug. Is dit het einde van mijn verhaal…….Neen absoluut niet., 

In de kersttijd in 1999 heb ik het telefoonnummer gebeld welke op de hoes stond. De telefoon ging over en ik hoorde toen die Yogi zeggen met een zachte stem om shanti, shanti shanti... Mijn naam is Kamala.....stop zei hij......Kom volgende week dus 3 januari 2000 naar mij toe....Toen ik daar aankwam vertelde hij, dat zijn hart stilstond....want zei hij....Ik heb zolang naar je gezocht......Vanaf die tijd stond mijn wereld op zijn kop...Ik zal in andere blogtekstsen daar over schrijven.