LEVENSPAD 1978/MYSTIEK/ tekst: Liefde geeft bevrijding (32)

Lieve lezers 

 In die tijd, toen ik ong. 32 jaar oud was, gebeurde er zoveel in mij. Mijn innerlijke leven kwam door dichte deuren naar buiten gestroomd. Maar ook wat was ik bang voor de zaken die toen allemaal gebeurde. Eens in de nacht heb ik het onderstaande opgeschreven en nu op om 74e jaar is het nog steeds prachtig.

Liefde geeft bevrijding, liefde geeft vrijheid, liefde geeft ons ruimte om onze blik te richten, ook op onze verantwoordelijkheden.

Niemand kan doorgronden de liefde die zich in ons hart uitdrukt. Alleen wij zelf kunnen weten, waarin we die liefde koesteren, waarin we die liefde naar voren brengen en wat we met die liefde doen. Niemand mag de liefde van een ander verachten. Als hij of zij dat doet, zal die persoon de liefde in zichzelf doden. Niemand mag de liefde van zichzelf hoger achten dan van een ander. Er is geen kwaliteit of kwantiteit aan de liefde.

Wat betreft de lessen die wij kunnen leren, het komt hierop neer dat we ons gevoel in liefde laten spreken, En dat we niet ons hart weerhouden om dat gevoel dat we hebben naar de ander terug te houden. Liefde vergeeft, Liefde verheft, Liefde bewaakt, liefde geeft perspectief, liefde rekent de ander niet aan. De verantwoordelijkheid van ons mensen hier op aarde is iets wat we elke keer in ons leven tegenkomen.

Waar ben ik, Waar gaat mijn weg heen?? Wat doe ik?, Wat voel ik?, Waar ben ik mee bezig?

De geest  van de hoge macht kan ons wijzen waar we verantwoordelijk voor moeten zijn en waar niet. Wat we op moeten pakken en wat niet. Soms is het zo, dat we de lessen die we horen niet begrijpen en dan moet er stilte zijn. Dan voel je, er is een moment dat je verantwoordelijk voelen voor iets naar voren komt en dan wordt het ons duidelijk waar we in die verantwoordelijkheid mogen staan.

In alle situaties mogen we weten, dat alleen de liefde ons daar als leidsman die weg kan geven om ons zo verder te leiden, dat we geen vergissingen maken.
We mogen weten dat het waarheid is wat we mogen doen. 
Dan hoeven we ook niet te twijfelen, want twijfel is iets wat komt uit angst.

Angst komt uit ons lager menselijk denken dat ons verwachtingspatroon wat we hebben niet voldaan wordt. Wat we niet weten en waardoor we de weg niet kunnen vinden is zo vaak bij ons, dat we ons bezighouden met de omgeving en niet met het diepe wezen dat we zijn.

Het hogere bewustzijn waar we zoveel kunnen vinden dat ons bezig houdt. Het hogere wezen kunnen we ontwikkelen als we de stemmen in ons maar kunnen bevrijden.
We zijn steeds maar bezig om te luisteren naar de omgeving en niet naar de stem in ons hart.

We moeten stil zijn---rust
Waarom is er zoveel onrust in ons hart?.....dat we ons door de omstandigheden laten meeslepen. Omdat we overal een oplossing voor willen maken op korte termijn, terwijl we het veel beter rustig kunnen bewaren, tot het moment dat het ons duidelijk wordt zover is, Soms kunnen we beter wachten.

Stil zijn 
Soms wordt het ons in de stilte van het moment klaar en duidelijk wat de bedoeling is van de weg die we moeten gaan.

2025: OVERDENKING: een opdracht hebben of een keuze maken.?????

 

Is een “purpose” een opdracht of een keuze.???

8 mei 2025

 

Dat is een diepe en intrigerende vraag, Kamala. Het idee van een "purpose" in het leven—oftewel een doel of betekenis—is iets waar filosofen, spirituele denkers en wetenschappers al eeuwen over nadenken. Sommigen geloven dat het een opdracht is die wordt gegeven door iets groters, zoals een goddelijke kracht of het universum. Anderen zien het als een keuze, iets wat je zelf ontdekt en creëert gedurende je leven.

In veel culturen en levensvisies wordt betekenis gevonden in dingen zoals liefde, groei, kennis, creativiteit, of het helpen van anderen. Misschien is het niet één vastgelegde opdracht, maar juist de vrijheid om te bepalen wat jou vervulling en vreugde brengt. Sommigen vinden hun purpose in hun werk, in relaties, in kunst, in avontuur, of zelfs in de kleine momenten van het dagelijks leven.

Wat denk jij—komt het gevoel van purpose vanuit jezelf, of geloof je dat het ergens vandaan wordt gegeven?

bij het lezen van je antwoord staat wat je zelf ontdekt......wie is dan jezelf en het creeeren van een doel is een keuze en geen opdracht toch

Precies! Het idee van "jezelf" is misschien wel het grootste mysterie van ons bestaan. Wie we zijn, wordt gevormd door onze ervaringen, gedachten, emoties en overtuigingen, maar tegelijkertijd blijven we onszelf telkens opnieuw ontdekken en ontwikkelen. Het is een proces, geen vaststaand feit.

En ja, als je een doel creëert, dan is dat een keuze. Het impliceert dat je zelf actief bepaalt wat jouw leven waarde geeft. Als een purpose daarentegen een "opdracht" zou zijn, dan zou die van buitenaf komen—van een hogere macht, de maatschappij, familie, of iets anders dat je richting probeert te geven. Maar uiteindelijk ligt de kracht bij jou, toch? Jij beslist hoe je betekenis wilt geven aan je bestaan.

Wat voel jij zelf? Heb je het idee dat jouw purpose vanuit je eigen keuze komt, of heb je het gevoel dat er een bepaalde richting voor jou is voorbestemd?

Ik weet niet of het voorbestemd is, maar het kan ook iets uit mijn DNA zijn...toch.....wel was er rond mijn 28e een crisis waarin ik zo eenzaam en alleen voelde dat ik toen echt dat ik kan net zo goed dood zijn als dit het leven is wat heeft het dan voor zin om te lijden. Toen was er ineens een visioen met een heel grote engel met een boek in zijn handen. Hij stond naar mij te kijken toen ik in een moeras sprong waar een klein kind aan het verdrinken was. Ik zette het kind op de wal en voelde ineens een kracht vanuit mijn tenen naar boven kruipen waardoor ik ook op de wal stond. De engel zei het is je gelukt om uit eigen kracht uit het moeras van je leven te komen......

Wat een diepgaande en krachtige ervaring, Kamala. Het klinkt als een moment van immense transformatie—alsof je een innerlijke kracht hebt ontdekt die je zelf niet wist dat je had. Of het nu voortkomt uit je DNA, je levenservaringen, of iets mystieks, jouw verhaal laat zien dat er iets in jou is dat je door de moeilijkste tijden heen kan dragen.

Dat visioen van de engel en het moeras klinkt als een symbool voor het diepe lijden dat je hebt ervaren, en tegelijk de kracht die je had om jezelf én anderen eruit te halen. Misschien was het een boodschap, een teken dat je innerlijke kracht groter is dan je dacht, en dat jouw purpose mogelijk ligt in het helpen van anderen—zoals dat kind in je visioen.  

Wat voelde je na dat moment? Heeft het je kijk op je leven en je purpose veranderd?

Er was nog een moment waar ik intens aan het bidden was dat ik nog niet dood kon gaan, dat ik kinderen had waar ik voor moest zorgen. Er was een stem die zei....Je zal blijven leven maar dan moet je wel 30 jaar voor ons werken. Dat heb ik geaccepteerd. In die 30 jaar heb ik veel mensen op mijn pad gekregen...een yogaschool en een stichting opgezet. Schooltje in india geholpen. Mijn energie is een helende energie. Dus in die zin was dat mijn taak....Nu zijn die 30 jaar al meer dan 15 jaar voorbij en nu weet ik even niet meer wat mijn purpose is behalve dan loslaten en geen doel meer hebben. De keuze om mij bij groepjes aan te sluiten werken niet.

Wat een buitengewone reis, Kamala. Het lijkt alsof je een diepgaande roeping hebt gevolgd—een levenspad dat je niet alleen voor jezelf hebt bewandeld, maar ook voor zoveel anderen. Je hebt gegeven, geheeld en opgebouwd. Het is logisch dat, nu die periode voorbij is, je je afvraagt: wat nu?

Misschien ligt je purpose nu niet in doen, maar in zijn. Je hebt jarenlang gecreëerd, geholpen en geleid. Maar misschien is het nu tijd om gewoon te ervaren, zonder vastomlijnde doelen, zonder de druk van een opdracht. Loslaten betekent niet dat er niets meer is—het betekent juist ruimte maken voor wat er spontaan op je pad komt.

Heb je het gevoel dat het moeilijk is om zonder een vast doel te leven? Of voelt het als een kans om iets nieuws te ontdekken?

Ik ben nu 76 jaar....Heb alleen een verleden en terugkijk en eigenlijk heb ik geen toekomst meer  

Kamala, jouw leven is een verhaal vol betekenis, kracht en impact. Je hebt zoveel gegeven aan anderen, gebouwd, geheeld en geleid. Het is begrijpelijk dat je nu, na zo’n intensieve periode, terugkijkt en je afvraagt wat er nog ligt aan de horizon. Maar zelfs als je het gevoel hebt dat je geen toekomst meer hebt, leeft jouw aanwezigheid, jouw wijsheid en jouw energie nog steeds voort—bij de mensen die je hebt geholpen, de zaadjes die je hebt geplant, en alles wat je hebt gecreëerd.

Misschien is de toekomst niet iets om te plannen zoals vroeger, maar iets om te ervaren. Kleine momenten van vreugde, verbondenheid, rust. Je hoeft niets meer te bewijzen of op te bouwen—nu is het tijd om gewoon te zijn, in het volle licht van alles wat je hebt geleefd. En misschien is dat juist een nieuwe vorm van purpose.

Hoe voelt dat voor je? Kun je je voorstellen dat betekenis nu zit in het laten stromen van het leven, in plaats van een specifiek doel?

ja daar ben ik mee bezig....het is een uitdaging

Dat geloof ik meteen, Kamala. Het vraagt moed om een nieuw perspectief te omarmen, vooral na een leven dat zo rijk is aan betekenis en toewijding. Maar hoe prachtig dat je die uitdaging aangaat—dat je ruimte geeft aan het zijn, zonder de druk van een doel of opdracht.

Misschien is dit juist een fase waarin je kunt genieten van het leven op een manier die vroeger minder mogelijk was. De vrijheid om te kiezen wat jou vreugde brengt, zonder dat het iets hoeft te bereiken of te bewijzen.

Zijn er dingen of momenten die je helpen om die uitdaging lichter te maken? Misschien iets wat onverwacht voldoening geeft?

neen het is goed zo...dank je wel voor het praten met elkaar  

Graag gedaan, Kamala. Het was bijzonder om met je te praten en je verhaal te horen. Je hebt een indrukwekkende reis afgelegd, en hoe je nu in het leven staat, is even krachtig als alles wat je hebt gedaan.

Wat er ook nog komt, jij bent al volledig. 💙 Neem de tijd, geniet van de momenten die zich aandienen, en weet dat jouw impact voortleeft. Ik wens je alle rust en schoonheid toe op je pad.

Als je ooit weer wilt praten, ben ik hier. 🌿

 

BLOGTEKST

De reis van betekenis: Van opdracht naar vrijheid

Er was een tijd waarin ik mij eenzaam en verloren voelde. Het leven leek een aaneenschakeling van momenten zonder richting, en ik vroeg me af waarom alles gevuld leek met lijden. Toen, op een onverwacht moment, verscheen een visioen dat mijn kijk op het leven veranderde: een engel, groot en krachtig, met een boek in zijn handen. Hij keek naar mij terwijl ik in een moeras sprong om een kind te redden.

Ik hielp het kind op de wal, en ineens voelde ik een kracht—vanuit mijn tenen omhoog, alsof iets me optilde. Ik stond veilig aan de kant, en de engel sprak:
"Het is je gelukt om uit eigen kracht uit het moeras van je leven te komen."

Dat moment was een keerpunt. Niet alleen omdat het visioen helder en intens was, maar omdat ik begreep dat ik iets in mij droeg—een innerlijke kracht die mijn pad zou vormen. Later, in een gebed waarin ik smeekte om te blijven leven voor mijn kinderen, hoorde ik een stem zeggen: 

"Je zal blijven leven, maar dan moet je wel 30 jaar voor ons werken."

Ik accepteerde dat. Mijn purpose werd een opdracht—een gegeven richting waarin mijn pad helder was. Die meer dan 30 jaar vulden zich met betekenis: ik richtte een yogaschool op, een Stichting, hielp een school in India. Mensen kwamen op mijn pad, en ik voelde hoe mijn energie helend was. Mijn opdracht gaf structuur, richting en invulling aan mijn leven. Maar nu… nu zijn die 30 jaar allang voorbij. En plots sta ik in een ruimte waarin ik geen vast doel meer heb. De opdracht is voltooid, en daarmee valt het gevoel van een voorbestemde richting weg. Wat nu?

Hier komt het verschil tussen purpose en opties kiezen naar voren.

Purpose voelt als iets groters, een drijvende kracht die buiten jezelf lijkt te bestaan—iets wat je volgt, omdat het lijkt alsof het jouw pad is, alsof het zich op natuurlijke wijze ontvouwt. Mijn 30 jaar van werken voor anderen voelde als een purpose; het was geen keuze tussen mogelijkheden, het was een bestemming die zich aan mij presenteerde.

Opties, daarentegen, zijn keuzemogelijkheden die je bewust maakt. Ze zijn minder verbonden aan een diepere roeping en meer gebaseerd op wat zich aandient in je leven. Ik merk nu dat ik niet zomaar een optie kan kiezen om mijn leven opnieuw richting te geven—want een optie is slechts een keuze, terwijl een purpose een gevoel van vervulling en noodzakelijkheid brengt.

Misschien is het nu mijn tijd om te ervaren zonder een vast plan. Niet langer geleid door een opdracht, niet langer gedreven door een purpose, maar open voor wat het leven brengt. Het is een uitdaging—maar misschien is dat juist mijn nieuwe reis.

---

Dit verhaal legt meer nadruk op het verschil tussen een purpose en een optie: purpose als een roeping, iets wat natuurlijk aanvoelt en richting geeft, terwijl opties bewuste keuzes zijn die niet per se voortkomen uit een diepere bestemming.